Serendipity: Sing choirs of angel, sing in exhaultation

Have you ever felt this eagerness or willingness to help others? If you ever ask me the same question I'll answer you with a "YES", actually lagi ko naman to nararamdaman specially kapag nakakakita ako ng mga batang namumulubi or mga sobrang tanda or even the handicapped ones, pero itong recent na pangyayari sa buhay ko napaka memorable nito..

I am a Catholic since birth, "Saradong Katoliko" kung matatawag sa mga pilipino, I admit I've tried many churches or religions like Born again and Iglesia, but I dunno why I always end up on the same church that I grew up.. So here it goes, dati kami ni mama dito lang talga kami sa village namin nag sisimba every Sunday, pero nung mejo naging hassle na yung 6am na gising every morning dahil sa dami ng gagawin, we both decided na dito na lang kami sa St. Therese Church mag simba which is 10:30 am ang mass until the time na dumating ang Simbang gabi, dati kasi ang simbang gabi sa halos lahat ng simbahan dito malapit saamin 4am ang simba, eh dahil ngayon uso na ata ang "Anticipated Simbang Gabi" which starts at December 15, 9pm lahat na ganun na yung oras ng simba, even dito sa village namin, 1st time nga yun eh, so naisip nanaman namin ni mama na dito na ulit mag simba during simbang gabi kasi hassle na umuwi from a night mass from St. Therese kasi agawan na ng masasakyan nun, unlike pag dito lang saamin lakad lang puhunan mo (gulo namin ni mama noh? haha).

So ayun, December 15, 9pm start ng simbang gabi p[ara akong nanibago sa atmosphere sa chapel namin, nakakatuwa para akong bagong salta ulit, haha.. tapos one thing that really caught my attention was the Choir! (Kung kilala niyo talaga ako, simula pagkabata, alam na alam ninyo na part ako ng choir since elementary days ko) so ayun, nakuh nila attention ko kasi bukod sa iba na yung members, bumalik yung dati naming head sa choir na si Ate Chic and PURO BATA MGA CHOIR.. :) 12 yrs old ang pinaka matanda, andun sila sa mga moment na talgang tinuturuan pa sila ng tamang pag kanta, and in all fairness proud ako sakanila kasi sa bata nilang yun they chose to serve God in their own little way. So to cut the story short, nag sabi ako kay ate chic na gusto ko tumulong na magturo din sa mga bata kumanta.. (yung totoo nag reminisce din ako eh hahaha) so, pinakilala ako ni Ate Chic sakanila and dun nag start ang lahat, ngayon I'm serving God again while helping those kids.

It feels great and I feel so blessed every after mass, I gained new friends, and para akong bumabalik sa pagkabata every time na magkakasama kami. Nakikipaglaro at nakikipag halobilo sakanila at dahil wala din akong kapatid para rin akong nag karon ng mga little brothers and sisters sa katauhan nila. haha Sarap pala maging ate :P

Eto mga pictures namin :)